Cor Homans, voorzitter

Mijn vaarperiode is een belangrijke levensles voor mij geweest. O.a. heb ik daar geleerd dat je door met elkaar samen te werken veel meer bereikt dan in je eentje. Ook de 8 tot 5 mentaliteit  was en is niets voor mij. Als je wacht niet goed kon worden afgesloten bleef je na tot het bedrijf weer in orde was. En als er wat stuk was moest het gerepareerd worden. Je kon niet even een nieuw onderdeel bij de ijzerwarenhandel om de hoek halen.
Al sinds mijn jonge jaren had ik een hobby: vliegtuigen. En speciaal de Douglas Dakota, oftewel de DC-3. Na mijn vaarperiode werd in 1982 de Dutch Dakota Association (DDA) opgericht en vanaf het begin ben ik daar lid van, en vrijwilliger bij  geweest. Cursussen werden gevolgd, eerst voor grondwerktuigkundige en later voor boordwerktuigkundige. Verder zat ik in comités die vliegfeesten en ander evenementen organiseerde.  De DDA had zelfs een eigen Audio Visuele Dienst. Daar maakte ik soms ook deel van uit.
Door een nieuwe baan had ik steeds minder tijd voor mijn hobby. Ik kwam veel aanboord van schepen. Vaak schepen in slechte staat van onderhoud waar de bemanningsleden niet of slecht werden betaald. Dit was de keerzijde van de scheepvaart die ook van de mooie kant had mee gemaakt.
Gedurende 2007 kwam ik in contact met de Nederlandse Rig Maintenance Supervisor (RMS) van de Noble Roger Eason. Dit boorschip was de oude Schouwen waar ik 2 reizen als wtk op gemaakt had.  Haar laatste reis naar de werf in Yokohama, voor de ombouw tot Neddrill 2, zat ik ook aanboord. De RMS meldde mij dat de Stork Hotlo in 2008 vervangen zou worden. Daar deze Hotlo waarschijnlijk  de laatste werkende in de wereld zou zijn ben ik toen een e-mail actie begonnen om de motor voor het nageslacht te behouden.  Het resultaat is de stichting Save Our Stork-Hotlo.  In 2010 werd duidelijk dat deze motor echt de laatste is.

Abel van der Laan, penningmeester

Afkomstig uit Friesland maakte hij in 1986 als voorzitter van de

muziekvereniging Armonia kennis met Stork. Bij het 100-jarig bestaan van de vereniging, die in 1896 door Charles Theodoor Stork was opgericht, gaf hij de opdracht tot het schrijven van een boek over de vereniging. Een boek waarin het dus ook zou gaan over de geschiedenis van Stork. In dat zelfde jaar organiseerde de vereniging 100 (meest muzikale) activiteiten. Op het lijstje stond een compositie van orkest met dieselmotor. Het is er niet van gekomen; maar er is nu een nieuwe kans.

Overigens wist hij niet waar hij het over had. Pas in Kopenhagen (2010) werd de omvang en het geweld van “le moteur cathédrale”, in dit geval een van concurrent Burmaister & Wain, voor hem geopenbaard. Begin 2010 is hij door het toenmalige bestuur gevraagd mee te werken aan de terug keer van de Hotlo. Het is bijna een verslaving geworden, met steeds weer nieuwe elementen. In het bestuur is hij verantwoordelijk voor de website, specifiek de invulling ervan en doet in dat kader onderzoek naar de wel zeer verschillende aspecten. Daarnaast is voor hem de toekomstige exploitatie een hot item, waarbij geen creatief idee geschuwd mag worden. Weliswaar geboren Fries klopt voor hem hier een Twents hart, met de Hotlo in de Hengelose boezem.

Wil Kuipers heeft meer dan 40 jaar in het onderwijs gewerkt, het merendeel in verschillende takken van sport in het beroepsonderwijs. De laatste jaren was hij onderwijskundig beleidsmedewerker bij het ROC van Twente. Naast de “normale” bestuursactiviteiten bij de muziekvereniging Armonia (4 orkesten, meer dan 200 leden) was hij er de producent van vele muziektheaterproducties en leider van projecten. Landelijk is hij voorzitter geweest van de Vereniging Leraren Handvaardigheid. Zijn belangstelling voor de moderne kunst kan hij uitleven als actief lid van de Stichting Heartpool, een collectief mecenaat voor de moderne schilderkunst.

Ben Rodenburg, lid techniek