Voor er onderdelen gegoten kunnen worden is er het lange proces van tekenen, details, mallen/modellen maken. Daarna kunnen de vormer en de kernmaker aan de slag in de gieterij zelf. Kan het voornoemde proces maanden duren, het gieten zelf duurt maar een paar minuten. Dit laatste vergde wel zoveel kennis en techniek dat de vormers dat zelf deden. Een ander zal hun vele (geduld)werk niet verknallen.

De holle gietvorm wordt gemaakt in de omraming van een stalen of ijzeren vormkast. De helft van het model komt plat op de vormplaat en wordt ‘toegestopt’ als het ware, met speciaal geprepareerd vormzand. Een secuur werk, zandkorrles, te los of te vast zand hebben een nadelig effect op de gietvorm “bratsen” en betekent veel afwerking of opnieuw beginnen. Niet alleen de mal krijgt zijn plaats in de vorm, maar ook de gietgangen waardoor het ijzer naar beneden kan lopen en weer opstijgt in de vorm

Dit is de bovenste helft van de gietvorm. Bij het samenvoegen van de beide helften speelt de kern een belangrijke rol. Niet alles is massief. Op de plaats van de holle ruimtes komen kern van speciaal gebakken zand. Door speciale constructies (kernsteunen) blijven deze tijdens het gieten op hun plaats. Boven op de kast komen komvormige holtes waar de gietgangen beginnen. Op essentiele plaatsen komen ontluchters/opkomers, die er voor zorgen dat de gassen kunnen ontsnappen en er geen bellen ontstaan. De gietput en de vormkast moeten natuurlijk naadloos aansluiten en worden met trekankers zodanig vastgezet dat ze niet van plaats kunnen veranderen tijdens het gieten.