(1855-1928), oprichter en eerste voorzitter van de Vereeniging van Neder-landsche Werkgevers (VNW). Stork kende iedereen die er in Nederland maar enigszins toe deed. Het was "een gulle vent met een gulle lach die niet kleinzieligs heeft"; een uitstekend netwerker. Zijn bedrijf - Machinefabriek Gebr. Stork & Co. in Hengelo - was leverancier voor vrijwel de gehele Twentse textielindustrie. Daarnaast was Stork mede-oprichter van de Machine-fabriek Duyvis in de Zaan en de Hoogovens in IJmuiden. Als commissaris van de Twentse Bank saneerde hij veel ondernemingen, iets dat hem de bijnaam 'dokter voor zieke zaken' opleverde.

Er is bijna geen industrieel gebied te bedenken waarop Stork niet op de een of andere wijze werkzaam is of is geweest. Het bedrijf was sterk in het zoeken naar nieuwe markten en het kiezen van strategische partners om deze markten te veroveren. Deze innovatieve trent werd direct ingezet bij de oprichting van het bedrijf. De gebroeders Charles en Coenraad kozen niet voor de textielindustrie maar zochten hun heil in het fabriceren van de benodigde machines. Ze kozen voor suikerriet verwerkings-machines op het juiste moment. Toen de elektriciteitsbedrijven als paddestoelen uit de grond schoten leverde Stork de ketels. Ook de Hotlo is een sprekend voor-beeld van het innovatieve vermogen gekoppeld aan technische kwaliteit.